Biografia

Z teki Andrzeja Bobkiewicza…..

Biografia artysty w Przeglądzie Nowotomyskim – Kwartalniku Spoleczno – Kulturalnym Nr 2 2007 wydawanym pod patronatem Nowotomyskiego Towarzystwa Kulturalnego, zamieszczona w związku z prezentacją fragmentu twórczości Andrzeja Bobkiewicza , na który składają się m. in. wiersze – monologi, teksty pisane gwarą poznańską. 30 września 1947 roku z impetem pojawił się na świecie Andrzej, Edmund, Szczepan Bobkiewicz. Wrzaskliwie zaznaczył swoją obecność pierworodnego nosiciela tradycji rodzinnych i dziedzica nazwiska ( ojciecspołecznik – prezesował chórowi, był śpiewakiem, mówcą, wodzirejem.) Pierwsze przejawy jego talentu dostrzeżono już w przedszkolu. Za protest – song; „ Od zupy z korbola brzucho mnie boli, a szparagi jak glisty białe niech se zje pani.” Nie było żadnych braw, żadnego aplauzu – malucha postawiono do kąta. Z równie nieżyczliwym przyjęciem spotkały się juwenalia przyszłego satyryka…’ Teobald, ty się odwal!” Rym się wręcz napraszał, płot zapraszał. Pan Teobald Fliegner, kierownik Szkoły Podstawowej w Bukowcu, potraktował napis emocjonalnie. Honorarium młody geniusz dostał podwójne: uczciwa rżniętka od rzeczonego Teobalda i szlaban na wyjścia od ojca. Poznano się na nim dopiero w Liceum Pedagogicznym w Sulechowie. Szkolna rewia, kabaret była jego estradowym debiutem. Umiejętność wciągania publiki do wspólnej zabawy wymyślanie gagów, było jakże, niezwykle przydatne podczas zajęć na obozach sportowych realizowanych w ramach studiów na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Umiejętności wrodzone i doskonalone podczas nauki ukształtowały o koledze Andrzeju opinię, że on temu zadaniu podoła. Czasy były, jakie były – wszystkie akademie, peany, hymny – ku czci – i od czci (osądzony za grepsy i numery) „załatwiał” nasz artysta. Szkoła wiejska oprócz realizacji zadań dydaktyczno – wychowawczych spełnia bardzo ważną rolę w życiu społeczno – kulturalnym. Absolwenci LP byli do tej roli profesjonalnie przygotowani, co predysponowało ich do
organizacji imprez środowiskowych z okazji ważnych rocznic, czy świąt państwowych. Taka postawa zjednywała nauczycielowi pracującemu na wsi nie tylko uznanie środowiska, ale poszerzała też krąg znajomych z tzw. „branży artystycznej.” Tak było w przypadku bohatera biografii. Na jednej z imprez poznał Bogdana Górnego, który myślał o założeniu zespołu kultywującego tradycje folkloru miejskiego. Rok 1980 otwiera nową kartę w karierze Andrzeja – staje się nieocenioną, nieodzowną i nieokiełznaną osobowością w Kapeli „Zza winkla”. Był potrzebny ktoś do gadania – skromnie zaznacza Bogdan Górny. I tak już Andrzej gada i śpiewa w kapeli 35 lat. I niechże gada, śpiewa, pisze jeszcze 100lat ku uciesze wdzięcznej publiczności, którą bawi także jako aktor – działającej w Nowotomyskim Ośrodku Kultury Amatorskiej Grupy Teatralnej.

II wersja biografii publikowanej w Leksykonie „Who is Who”

Bobkiewicz Andrzej Edmund mgr wychowania fizycznego. Z. emerytowany nauczyciel, autor tekstów, muzyk. W.1966 matura w Liceum Pedagogicznym w Sulechowie: 1971 nauczyciel nauczania
początkowego, SN Poznań. 1978 dyplom mgra wychowania fizycznego AWF Poznań. K. 1966 – 77 Szkoła Podstawowa Cicha Góra ( pow. Nowy Tomyśl), nauczyciel, 1977 – 81 Szkoła Podstawowa w Bukowcu, nauczyciel, 1981 – 2001 Szkoła Podstawowa w Borui Kościelnej,
nauczyciel wychowania fizycznego, 2001 – 2002 Szkoła Podstawowa w Jastrzębsku Starym, nauczyciel wychowania fizycznego, 2003 – 2008 Zespół Szkół Zawodowych i Licealnych im. dra Kazimierza Hołogi,
nauczyciel wychowania fizycznego. Od 2000 roku emerytura. SO: jako trener szkolnej drużyny piłki ręcznej z Cichej Góry zdobył (1972) brązowy medal III .m. w woj. Wielkopolskim, był z druzyną
dwukrotnie uczestnikiem finału wojewódzkiego, prowadził sekcję piłki ręcznej przy KS „Polonia Nowy Tomyśl juniorek w latach (1971 – 75), zaprojektował urządzenia terenowe „ścieżki zdrowia” przy S.P. w
Bukowcu. Siatkarska drużyna dziewcząt ze S.P. w Borui Kościelnej jako jedyny zespól wiejski występował w rozgrywkach Ligi Wojewódzkiej. Od 1969 roku grywając chałturniczo, znając tajnikimuzykowania od 1980 roku uznawany jest za współtwórcę Kapeli „Zza Winkla”