Stara – dobra szkoła

Stara – dobra szkoła

Stara, dobra szkoła,
Nie tylko uczyła,
Ale przede wszystkim,
Zasady wpoiła.

Wspólne przebywanie,
Charakter kształtuje.
Przez to do lat szkolnych
Sentyment się czuje.

To, co przeżyliście,
Dzisiaj wspominacie.
Spotkaniem po latach
Przyjaźń utrwalacie.

Po to się zbieracie,
Bo Waszym zadaniem,
By o tamtej szkole
Nie zginęła pamięć!

I choć Wasza klasa,
Nie była wzorową,
Każdy wie, co robić,
Bo pracuje – z głową.

Bo, kto podstawowe
Zna normy, zwyczaje,
Ten prawym, szlachetnym
Człowiekiem się staje.

Pamiętacie Panią?
Marię – co gadała?
Byście nie błądzili,
Ciągle powtarzała:

Gdy kogoś cechuje
Rozsądek, rozwaga,
Niech innych w potrzebie
Pociesza – wspomaga.

Chcę żebyście kiedyś,
W poglądach dojrzali
Swoje doświadczenie
Młodszym przekazali.

Powiedzcie, że warto
Pocić się i trudzić,
Bo przez te trudności
Wyjdzie się na ludzi.

Przekuwając myśl w czyn,
Zaskarbisz dla siebie
Szacunek u ludzi
I uznanie w niebie.

Jeśli tej zasadzie
Dotąd hołdujecie
Swojej szkole wstydu
Już nie przyniesiecie!
Warto będzie przeżyć – razem piękne chwile.
I w gronie przyjaciół – powspominać mile,
Jak od ukończenia szkoły zleciał czas
I jak przystosował się do życia każdy z Was.
Dotąd nie wątpicie w honor, godne życie,
Bo święcie wierzycie w sens pobożnych życzeń.
Niech Bóg da Wam siły, a na tamten świat
Powoła Was, kiedy ukończycie już – STO LAT !…..